Niejadki? Być może problem nie jest w dzieciach, tylko w tym, że dorośli za bardzo chcą wszystko kontrolować.



Dzisiaj wokół jedzenia dzieci robi się niemal wykłady. Jak podać. W jakiej formie. Jak zachęcić. Jak nie

 zrazić. Jak namówić. Jak przemycić warzywa. A ja pamiętam coś sprzed ponad 40 lat i im dłużej o tym

 myślę, tym bardziej widzę, że kiedyś pewne rzeczy robiły się same.



Miałem może 3 albo 4 lata. Byłem z bratem i kuzynem. Zwykły obiad, żadna wielka okazja. Dorośli po

 prostu stawiali talerze. Na nich ziemniaki, kapusta, czasem kawałek mięsa. Bez gadania. Bez

 przekonywania. Bez stania nad głową. Bez tekstów typu: „zjedz jeszcze trochę”, „nie wybrzydzaj, „to

 jest zdrowe

.

Po prostu dostawaliśmy jedzenie.


I nagle któryś z nas wymyślił, żeby nie jeść tego osobno, tylko razem. Ziemniaki z kapustą zaczęliśmy

 mieszać widelcem. Najpierw byle jak. Potem już bardziej “profesjonalnie” po dziecięcemu -

 warstwami. Warstwa gniecionych ziemniaków, na to kapusta, potem znowu ziemniaki, znowu kapusta.

 Taki przekładaniec, taki bałagan, ale dla nas to było coś świetnego.


I zaraz zrobiły się z tego zawody.


Kto lepiej wymiesza. Kto zrobi więcej warstw. Kto szybciej zje. Kto ma lepszą wersję. Jeden coś

wymyślił, reszta od razu podchwyciła. Dzieciaki. Śmiech, kombinowanie, trochę bałaganu na stole,

 czasem trochę poza talerzem. Na początku sporo, później już mniej, bo człowiek się uczył.





I teraz najważniejsze:



Nikt nas do tego nie zmuszał.

1. Nikt nam nie kazał jeść.

2. Nikt nie wymyślał żadnej “metody”.


A jednak jedliśmy. I to jak jedliśmy.


Wszystko znikało.




Dzisiaj mówi się o niejadkach tak, jakby to był niemal osobny problem cywilizacyjny. A może czasem

 wystarczyłoby przypomnieć sobie jedną prostą rzecz: dziecko nie chce być sterowane przy każdym

 kęsie. Dziecko chce mieć trochę swobody. Chce coś odkryć. Pomieszać. Ułożyć po swojemu. Zrobić z

 obiadu coś swojego, a nie tylko wykonać polecenie.




I może właśnie w tym był sekret tamtych obiadów.

Dorośli dawali jedzenie, ale nie odbierali nam sprawczości.

Nie kontrolowali każdego ruchu widelca.

Nie robili z obiadu egzaminu.



My sami robiliśmy z tego zabawę. Sami wpadaliśmy na pomysły. Sami decydowaliśmy, czy mieszamy,

 czy przekładamy warstwami, czy gnieciemy bardziej, czy mniej. I nagle zwykłe ziemniaki z kapustą

 stawały się czymś, co naprawdę chciało się jeść.



To nie była żadna wielka kuchnia.

To nie było modne.

To nie było „instagramowe”.

Ale działało.




Może więc sposób na niejadków nie zawsze polega na tym, żeby bardziej się starać, bardziej tłumaczyć

 i bardziej pilnować.



Może czasem trzeba właśnie mniej.


1. Mniej nacisku.

2. Mniej kontroli.

3. Mniej poprawiania dziecka przy stole.



zauA więcej luzu, fania i pozwolenia, żeby ten talerz stał się trochę jego.


Bo ja do dziś pamiętam smak tych ziemniaków z kapustą. Nie dlatego, że były jakieś wyjątkowe. Tylko

 dlatego, że były nasze. Wymieszane po dziecięcemu, trochę nieporządne, trochę śmieszne, ale

 prawdziwe.




I szczerze?


Do dziś uważam, że ten dziecięcy bałagan na talerzu miał więcej sensu niż niejedna współczesna teoria

 o karmieniu dzieci. 🥔




A Ty? Jadłeś tak kiedyś ziemniaki z kapustą, czy u Was było inaczej?





Hasztagi.

#ziemniaki #kapusta #smakdziecinstwa #wspomnieniazdziecinstwa #domowejedzenie #polskakuchnia #kuchniadomowa #obiadjakdawniej #prostojedzenie #niejadki #sposobnaniejadka #jedzeniedladzieci #wspolnystol #tradycyjnasmak #kulinarniewspomnienia


#brambory #zeli #chutdetstvi #vzpominkynadetstvi #domacijidlo #ceskakuchyne #domacikuchyne #obedjakodbabicky #jednoduchejidlo #nejedlici #jaknanejidky #jidloprodeti

 #spolecnystul #tradicnichut #kulinarnivzpominky


#kartoffeln #kohl #kindheitserinnerungen #geschmackderkindheit #hausmannskost #deutschekuche #hausgemacht #essenwiefruher #einfachesessen #maekeligeesser #tippfuermaekeligeesser #essenfuerkinder #familientisch #traditionellergenuss #kulinarischeerinnerungen





Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Obraz
Bułki focaccini – domowe, pachnące i proste w przygotowaniu Domowe pieczywo ma w sobie coś wyjątkowego. Już sam zapach unoszący się w kuchni podczas pieczenia sprawia, że człowiek od razu robi się głodny. Bułki focaccini to bardzo dobry pomysł dla osób, które lubią świeże, miękkie pieczywo z delikatnie chrupiącą skórką i aromatem ziół. Ten przepis nie jest skomplikowany, a efekt naprawdę potrafi pozytywnie zaskoczyć. Bułki focaccini świetnie sprawdzają się na śniadanie, kolację, do zupy, a nawet jako przekąska w ciągu dnia. Można je jeść same, z masłem, z wędliną, serem albo potraktować jako bazę do prostych kanapek. To jeden z tych przepisów, do których chętnie się wraca, bo nie wymaga wielkich umiejętności, a daje bardzo dobry efekt. SKŁADNIKI: - 1 kg mąki pszennej - 50 g drożdży - 6–8 łyżek oliwy z oliwek - szczypta bazylii - szczypta rozmarynu - szczypta oregano - sól do smaku - letnie mleko do rozpuszczenia drożdż y PRZYGOTOWANIE KROK PO KROKU 1. Przygotowanie drożdży Na początku ...
Czytaj więcej
Obraz
Złocisty Smok – mięso po chińsku z kurczakiem Mięso po chińsku to jedno z tych dań, które wielu osobom kojarzy się z czymś wyjątkowym, a jednocześnie wcale nie musi być trudne do przygotowania. Złocisty Smok to moja wersja tego przepisu – prosta, aromatyczna i bardzo konkretna w smaku. To danie świetnie sprawdza się na obiad, ale równie dobrze można je podać na kolację albo wtedy, gdy chcemy przygotować coś bardziej treściwego dla gości. Największą zaletą jest to, że składniki są dość proste, a efekt końcowy naprawdę potrafi pozytywnie zaskoczyć. Mięso wychodzi soczyste, delikatne w środku i lekko chrupiące z zewnątrz. Dzięki odpowiedniej marynacie nabiera wyrazistego smaku, a dodatek cebuli jeszcze bardziej podkreśla jego charakter. To właśnie takie przepisy najczęściej wracają później na stół, bo są sprawdzone i po prostu dobrze smakują. Dlaczego warto zrobić Złocistego Smoka To danie jest dobrą propozycją dla osób, które lubią mięso w bardziej wyrazistym wydaniu. Nie trzeba tu wymyś...
Czytaj więcej

OBIERANIE JAJEK

Obraz
25.03.2026 Jak łatwo obrać jajka na twardo – prosty sposób, dzięki któremu skorupka schodzi bez problemu Obieranie jajek na twardo niby wydaje się czymś bardzo prostym. W końcu gotujemy jajka, czekamy kilka minut, studzimy i obieramy. W praktyce jednak każdy, kto choć raz robił to częściej, wie dobrze, że nie zawsze wszystko idzie tak łatwo, jakby się chciało. Czasem skorupka schodzi niemal sama i jajko po obraniu wygląda idealnie. Innym razem odchodzi razem z białkiem, robią się dziury, poszarpane miejsca i człowiek tylko się denerwuje. Szczególnie wtedy, gdy jajka mają dobrze wyglądać na kanapce, w sałatce albo na stole . Z moich obserwacji wynika, że duży problem pojawia się szczególnie przy świeżych jajkach. Wtedy skorupka często mocniej trzyma się białka i podczas obierania wszystko odchodzi nierówno. Niby drobiazg, ale potrafi naprawdę zirytować. Ja mam na to swój prosty sposób i u mnie naprawdę się sprawdza. Na początku oczywiście gotuję jajka normalnie, jak do jajek na twardo. ...
Czytaj więcej